GAMBIT LE BAILA
RODZINNY RYTUAŁ
JEJUŚKU
TAJNA RADA
ABRAKADABRA
GAMBIT LE BAILA
RODZINNY RYTUAŁ
Tędy, Alex!
Chodź!
Prędko.
Siedź tu i nie wychodź.
Boję się, Danielu.
Daniel, proszę cię. Chcą mnie zabić.
Błagam cię, pomóż mi.
Tu jest!
Nie, Boże!
Stój, Charles!
- Helene! - Przestań!
Nie, Charles!
Nie!
Charles!
Proszę, przestańcie.
Nie. Nie musicie tego robić!
Danielu, jestem taka dumna.
Słuchajcie...
Nie róbcie tego! Nic się nie stanie!
Helene! Wytłumacz im!
Helene!
Proszę, nie! Błagam!
30 LAT PÓŹNIEJ
...że będę trwać przy tobie...
od tego dnia.
Na dobre i na złe.
W bogactwie i w biedzie.
W chorobie i zdrowiu.
Aż do śmierci.
I mimo, że twoja rodzinka jest bogatsza niż sam Bóg,
że boję się jej jak diabli,
twój ojciec mnie nie znosi, a brat pijak mnie podrywa...
nie mogę się doczekać, aż dołączę do tej lekko zjebanej rodziny.
Lekko? Wyrozumiała jesteś.
- Cześć. - Hej.
Jasny gwint.
Wyglądasz bosko.
Co robisz?
Palisz w moim pokoju?
Oddawaj.
Lepiej idźmy.
Ojciec ma minę jak na pogrzebie.
- Nie znosi mnie. - Skądże znowu.
Myśli, że lecę na pieniądze.
No i ma rację.
- Cierpliwości. - Draniu.
No co? To prawda.
Daj mu chwilę, dobra?
- Dobra. - Zaskoczyliśmy ich.
- Tak. - Przywykli do trzyletnich zalotów.
To było co innego.
Jakieś 18 miesięcy...
Bolcowania.
"Bolcowania”? Aha.
- Wpisz to do przysięgi. - Wpisałam.
Dobrze.
Zresztą co nas obchodzą? Są okropni.
Mnie obchodzi, co myślą.
Bo to bliscy mojego ukochanego
i chcę, by mnie polubili.
Trzymasz się? Mam już dość stresu.
Nie, ja tylko...
Bez ciebie byłbym...
Jednym z nas.
Hej.
- Daniel. - Wysłali mnie po was.
To pan młody W gacie robi
Bo nie wierzy
- Że to koniec jego życia - Puszczaj!
Puszczę cię za trzy, dwie... już.
Wyluzuj.
Zdążyłabyś dać nogę.
Nie pasujesz do nas.
To komplement.
Dobra, skoro koniecznie chcesz zostać Le Domaską,
to łaskawie chodźcie na dwór, co?
Gratuluję, zjebie.
Dzięki.
Nie do wiary, że już za pół godziny
dołączę do waszej planszowej...
dynastii? Imperium?
My mówimy "dominium”.
- Dominium. - Ale...
Daniel ma rację.
Można by... zwiać.
Pewnie. "Dzięki za prezenty, chuj z wami”.
Nie, kochanie, na serio.
Daję ci wyjście.
Tu i teraz.
Nie skorzystam. Idę na całość.
Jesteś gotowa?
Za chuj nie.
ZABAWA W POCHOWANEGO
Uśmiech.
Mógł mieć o wiele lepszą.
Mówisz tak, bo to twoje oczko w głowie.
Daruj. Kocham was wszystkich po równo.
Dwa lata to szmat czasu, Aleksie.
Już się baliśmy, że cię stracimy.
Uśmiech. Uśmiech, proszę.
Jak najbardziej naturalny.
Właśnie tak.
Nie obrażaj się.
Nie wiedzą, czy jesteś szmatą łasą na forsę.
Jak moja żona.
Na lewo.
Ładna jest. Tym bardziej po paru głębszych w spelunie.
Nigdy nie będzie jedną z nas.
Skądże znowu, kochanie.
Ona ma duszę.
A wasza siostra gdzie?
Ja obwiniam Fitcha.
To niedojda, ale i jeden z nas.
A Grace?
Tu jesteś.
Cześć.
- Zasłoń. - Proszę.
Śliczna papierośnica.
Dzięki. Po mamie.
Ty palisz?
Nie.
Spięta?
Bo nie masz dość błękitnej krwi?
O mnie mówili to samo.
Tak?
Bądź dumna i na nich sraj.
Liczy się tylko i wyłącznie zdanie Aleksa.
I już je znamy.
Kocham cię.
A ja ciebie.
Masz tu coś.
Kurna.
Pamiętasz cokolwiek z tego dnia?
Jak przez mgłę.
- Ale zdaje mi się... - No?
- Hajtnęliśmy się? - Tak.
Jesteś moją żoną?
- O kurna. Ja pierdolę. - A ty - moim mężem!
Boże. Kochanie.
Trudno z tą kiecką.
- Słuchaj. - Trzymaj.
Muszę ci coś powiedzieć.
- Milcz i ściągaj spodnie. - Nie, posłuchaj.
- Kochanie. - Ja ci zdejmę.
W mordę! Ktoś tu jest.
Co?
Jezu, ciociu Helene! Wyszłabyś?
Radzę się lepiej schować.
Nie chowamy się, nie widać?
Wszyscy czekają.
Zaraz zejdziemy.
Przepraszam.
Co to miało być?
To ciocia Helene.
Trochę... nie uznaje granic.
No.
A ty oczywiście masz tajne wejście.
Korytarz dla służby.
Biegną przez cały dom.
Kto na nas czeka?
To ci chciałem powiedzieć.
O północy... trzeba zagrać w grę.
Za każdym razem, gdy ktoś dołącza do rodu.
- W grę? - Tak.
W jaką grę?
Nie wiem. Wybiera się kartę.
Może paść na tryktraka, krokieta, nawet na warcaby.
Wiem, że to głupota.
I dziwactwo.
A znasz powód?
To chyba dlatego, że dorobiliśmy się na grach. Jakby etap inicjacji.
Muszę wygrać?
Nie, tylko wziąć udział.
A potem...
A potem oficjalnie przyjmą cię do rodziny.
To znaczy nawet więcej niż wygrana.
- I już? - No, i już.
Wiem, że to żenada.
Dziwny rodowy rytuał.
Przechodzi się go tylko raz.
Dobra.
- Tak. - Dobrze.
Jeśli dzięki temu mnie polubią,
to zamierzam... dać czadu... w te warcaby.
Dobra jestem.
Ale zajmij ich na dziesięć minut, a ja założę... pokerową twarz.
Dobry tekst. Brawo.
To czekamy na dole w pokoju muzycznym.
Bo przecież każdy ma taki w swoim domu.
To tuż przy schodach. Drugie drzwi na prawo.
Dobra.
Czułem, że cię tu zastanę.
Pan Le Bail z pewnością nam towarzyszy.
Ile jej powiedziałeś?
Nic. I nie powiem.
Jutro wyjedziemy.
Będziesz gotów zrobić, co trzeba, jeśli wyciągnie tę kartę?
Nie wiem, o co chodzi, ale się streszczaj.
Bierz tyłek w troki i bądź tu przed północą.
Zadzwoń, gdy odsłuchasz.
Jeszcze dwa, Doro.
- Grace, moja droga. - Cześć.
- Mieliście piękne przysięgi. - Dzięki.
Alex nie mówił, że dorastałaś w domach zastępczych.
Chociaż ostatnio nic nam nie mówi. Szampana?
Tak, dziękuję.
Przybrani rodzice byli świetni.
Starali się jak mogli.
Ale byli tymczasowi.
Zawsze marzyłam o rodzinie.
Chociaż Alex pewnie żyłby w grzechu do grobu.
Nie wątpię.
Ale rozumiał, jak bardzo zależało mi na tym, by...
wreszcie mieć prawdziwą... i stałą rodzinę.
Nie chcę państwa zawieść.
Grace. Na twój widok powiedziałam Tony'emu:
"Wreszcie. Jedno z dzieci przyprowadziło kogoś dobrego”.
Nie wiesz, jak jesteśmy ci wdzięczni, że sprowadziłaś go do domu.
Ale proszę...
postaraj się, by wrócił na dobre.
Do swojej rodziny.
Obiecuję.
Dobrze, kochanie.
Nie wątpiłam.
Cześć!
Porwę ją na chwilę, dobra?
Cześć.
Co ci mówiła?
Jest taka kochana.
Ale mówiła coś?
Nie.
Dobrze.
Wszystko gra? Coś się stało?
Nie.
Kiepsko się czuję.
To może się połóż i zagramy jutro?
- Musimy dziś. - Ręce do góry!
- Śmierć, śmierć, śmierć! - Nie!
- Ej! - Bierz go, George!
Jesteśmy, tato!
Ściągać to, ale już!
- Tatusiu? - Bawcie się dalej.
Aleś ty spięty.
- Idzie Le Bail! - Burak.
- Śmierć! - Panie Le Bailu!
Ty tam, damo w bieli.
Jesteś panną młodą, zgadłem?
- Cześć. - Fitch Bradley.
Grace.
Miło mi.
- Alex. - Jak leci, Fitch?
Brawo.
Wybaczcie spóźnienie.
Nasz samolot nie mógł ruszyć rano z De Gaulle'a,
a do zwykłego przecież już nie wsiądę.
- To koszmar. - Grace!
Cześć!
- Hej. - Emilie.
Ale masz świetną suknię!
Prześladuję cię na Instagramie.
Serio...?
Będziemy psiapsiółami!
Cześć. Miło cię widzieć.
Tak się cieszę, że dołączę do rodu.
Ja też!
On o tym przesądzi, moja droga.
Dobrze cię widzieć, ciociu.
Ciemnowłosa bratanico.
Wciąż istniejesz.
Panie i panowie... jest 23.55.
To cię rozwali.
Dobra.
Do tego pokoju mają wstęp tylko członkowie rodu.
Ty przodem.
W mordę.
Pradziadek przepadał za grami.
Grace.
Usiądź.
Lubisz grać?
To chyba zależy w co.
Lada chwila ją poznamy.
Jak już zapewne dostrzegłaś, nasz ród ceni sobie tradycje.
A dziś nadeszła pora, byś zaczęła brać w nich udział razem z nami.
Opowiada.
Jak wiecie, mój pradziadek Victor
założył za czasów Wojny Secesyjnej skromną drukarnię
produkującą karty do gry.
Dziadek z kolei
poszerzył ofertę o artykuły sportowe i gry planszowe.
Pod moją kuratelą rodzinna firma kupiła cztery zawodowe drużyny
i wzniosła się... na jeszcze większe wyżyny.
Niektórzy nazwaliby nas szczęściarzami, jednak to zasługa czegoś więcej.
Zupełnie jakby ktoś nad nami czuwał.
Zjawił się nader hojny dobroczyńca.
Z tą szkatułką.
Pradziadek był początkowo kupcem morskim.
Nie miał lekko.
Jak wielu, pragnął czegoś więcej.
Podczas jednej z wielu wypraw
przyszło mu poznać niejakiego pana Le Baila.
Był... pasażerem na jego statku.
Swego rodzaju kolekcjonerem.
Sprzedawał egzotyczne antyki bogatym Amerykanom.
Odkrywszy, że łączyło ich zamiłowanie do gier losowych,
przegrali razem wiele godzin w karty.
Wśród dobytku pana Le Baila znajdowała się...
ta szkatułka.
Pewnego wieczoru, pod wpływem niejednej lampki rumu,
pan Le Bail wyszedł z zakładem.
Jeśli pradziadek rozwiąże zagadkę szkatułki
nim dobiją do portu,
pan Le Bail w nagrodę sfinansuje każdy jego pomysł.
Cóż...
pradziadek spędził wiele godzin na morzu, wnikliwie studiując szkatułkę,
aż wreszcie...
Od tamtej pory,
gdy tylko do rodu Le Domasów dołącza nowa osoba,
umieszczamy w szkatułce pustą kartę.
Nowo przyjęta osoba ma wtedy przywilej wyjęcia karty,
a pan Le Bail mówi nam, w jaką grę przyjdzie nam zagrać.
Ja miałam szachy.
Ja - Piotrusia.
Co za chujowa nazwa.
Fitch.
Mam po prostu wyjąć kartę?
To twoja kolej, moja droga.
Co jest napisane?
Wyjęłam
zabawę w chowanego.
Naprawdę w to zagramy?
Wszystko gra?
Tak. Takie są reguły.
Gra w chowanego, prawda, tato?
Tak, zgadza się.
Takie są reguły.
Dobrze... To kto się chowa, a kto szuka?
Cóż, moja droga, to twoja inicjacja.
A zatem to ty się schowasz.
No jasne.
Fajnie będzie.
Chodźmy do pokoju, co?
- Chcę zagrać. To takie dziwne. - Wiem.
No to zdrowie pana... Le Baila.
Zdrowie.
Reguły są proste.
Możesz się ukryć w dowolnym miejscu.
A gdy my doliczymy do 100, spróbujemy cię... znaleźć.
Nie sądzi pan, że to ciut nieuczciwe?
Skąd, nie korzystamy z kamer.
Staramy się grać tak jak za czasów pradziadka.
Zawsze.
Czyli nie mam szans na wygraną?
Zawsze możesz... ukrywać się do świtu.
Raczej nie.
Zaczniemy liczyć, gdy tylko wyjdziesz, dobrze?
Dobra.
Grace... powodzenia.
PIOSENKA DO ZABAWY W CHOWANEGO
Kto chce się zabawić?
To zabawa w chowanego.
Wiej, wiej, wiej
Wiać i kryć się czas
- Wiej... - "Tu zapanujem bezpiecznie.
Panować,
choć w piekle — wielka to waga”...
Już za tobą jestem
Nie mów nic
Lecz się kryj
Zmykaj do piwnicy Lub pod łóżko wejdź
Skryjże się, gdzie chcesz
Wszędzie cię odnajdę
W cieniu pozostańcie
Dziewczynki, chłopcy
Nie piśnijcie nic
Bo zaraz was znajdę
Wiej, wiej, wiej
Zwierzynę tropię
Wiej, wiej, wiej
Całą noc czujnie
Zmykać możesz w ciemną noc
Lecz za tobą podążę
Nie mów nic
Lecz się kryj
Niczym żabka pod patelnią
I homar w garnuszku
Nie rozumiesz wciąż Że umknąć mi nie zdołasz
Stój w miejscu jak góra
I jak myszka milcz
Jaja sobie robisz? Ile to ma lat?
Gdyż z pewnością cię znajdę
Tik, tak, tik
Gotów jesteś, czy nie
Tik, tak, tik
Czas zaraz przyjdzie
Czmychaj prędko w mroku toń
Nie trać już więcej czasu
Nie zerkaj
Lecz kryj się
Odliczanie czas zacząć.
Dziesięć, dziewięć, osiem,
siedem, sześć, pięć,
cztery, trzy, dwa, jeden.
Gotowi lub nie, szukam.
Kochanie... może lepiej tu zostań.
Pilnuj drzwi.
Dzięki, Charity.
"To jak minęła noc poślubna, Grace?”.
"Było świetnie. Wprost świetnie.
Siedziałam w windzie”.
Kochany Aleksie, posiedzieć z tobą?
Ja pierdolę.
Ile to będzie trwało?
Ile to zwykle trwa?
To całkowicie niezwykłe.
Zdarzyło się raz, odkąd jestem w rodzinie.
Na serio myślą, że umiem z tego strzelać?
Wiesz co?
Idę na stronę. Kotłuje mi się w brzuchu.
Wiesz, że nigdy cię nie lubiłam, nie?
Dobra.
Starczy tego dobrego.
Szlag.
Kurna.
Georgie.
- Wybacz. - Jezu!
- Prawie się zlałam! - Wiem.
- Słuchaj bardzo uważnie. - Georgie.
- Kurde. Chodź. - Czekaj. O co chodzi?
- Kryj się. Zwiń suknię. - Jezu, już.
Wiem, że tu jesteś, Georgie.
Tutaj, tutaj!
Znalazłam ją!
Udało się!
Tato! Patrz, dopadłam ją!
Chodź zobaczyć, tato!
Kurde...
Chryste Panie.
Przecież to Clara.
Widzisz gdzieś długą białą suknię, Emilie?
Dlaczego w głowę, kochanie?
Rytuał wymaga, by była żywa.
Nie wiem.
Słyszałam strzał.
A.
Jej śmierć się nie liczy?
Oczywiście, że nie.
To musi być panna młoda.
To co teraz?
Nie wiem, myślę.
Claro, hej...
Wszystko będzie dobrze.
Danielu, mógłbyś?
- Przejdźmy się. - Ona umrze.
Ochłońmy.
To co z nią zrobimy?
Schowamy ją, nim Grace ją znajdzie.
Dawać te latarnie.
Dobra. Orzeł?
- Reszka. - Jest reszka.
- Łap za nogi. - Dobrze.
Czekaj.
Ślizgam się. Dobra, chodź.
A tak ją lubiłem.
Nie wychodź.
Kochanie, wstawaj.
Trzeba się stąd wynosić.
Chodź, idziemy.
Bierz komórkę i kluczyki.
Kurwa. Szlag.
Pewnie Stevens ją schował.
- Co, do chuja? - Musisz uciekać.
Zabawa w chowanego.
Jedyna felerna karta.
Myślą... że musisz zginąć przed świtem.
- Że co? - Za mną.
Chwila!
Zostawiłam broń.
Koniec wpadek, laska.
Ty wygrywasz. Dotarło?
- Włożyłaś buty? - Alex.
- Włóż buty, kochanie. - Co się, kurwa, dzieje?!
Wkładaj buty, ale już.
No już, wkładamy.
Dobra.
Myślą, że jeśli cię nie zabiją,
rodzinę spotka jakieś wielkie nieszczęście.
Udawałem, że z nimi trzymam, żeby cię uratować.
Ale zamknęli cały dom, więc nie będzie łatwo.
Wiedziałeś, co będzie, jeśli to wylosuję.
Ale nie, że się do tego posuną.
Nikt nigdy nie wyjął tej karty!
- Ale wiedziałeś! - Nie!
- Jestem Richard Babis. - A ja Charlie.
Dziś nauczymy was, jak obsługiwać kuszę.
Kurwa. Liczyłem, że będzie dobrze.
Ale gdybym nie losował...
Twoja chora rodzina nie chciałaby...
- Jezu, zabiją mnie. - Zabiliby nas oboje.
Każdy, kto wstępuje do rodu, musi zagrać.
Gdy odmawia, ginie.
Wiem, że brzmi jak obłęd, ale wierz mi, to prawda.
Tak skończył stryjek.
Ożenił się, nie zagrał, a rankiem był martwy.
Razem z żoną. Tak samo kuzynka Rachel
i masa ludzi, których nawet nie znałem. Trzeba...
Trzeba zagrać.
Mówiłeś, że są... pojebami,
ale nie, że to tacy psychole.
- Przywiozłeś mnie tu. Nie ostrzegłeś. - Chciałaś brać ślub.
- Czyli to moja wina?! - Wybacz.
Ty tak na serio?
- Mogliśmy zwiać. - Wiem.
- Mogliśmy... - Nie! Są reguły!
Nie można uciec.
Trzeba wziąć tutaj ślub i zagrać w tę pierdoloną grę.
Nic, kurwa, nie mówiłeś.
Mogłeś mnie ostrzec.
Zostawiłabyś mnie wtedy.
I gdybym się nie oświadczył.
Jesteś dla mnie całym światem i obiecuję cię stąd wyciągnąć.
Dobra? Ale mnie posłuchaj.
Idź prosto tym korytarzem, aż dojdziesz do kuchni.
Ja zejdę do sterówki
i pootwieram drzwi.
Wtedy spierdalaj.
Nie zostawiaj mnie.
Muszę, kochanie. Muszę.
Idź korytarzem, aż dotrzesz do...
Ej. Dasz radę. Dokąd masz iść?
Prosto do kuchni.
Dobrze, do kuchni. Ej.
Trafisz. Będzie dobrze.
- Kocham cię. - A ja ciebie.
Idź!
Kurwa.
Hej. Jakiś trop?
Nie, może być wszędzie.
Tu jest.
Jezu, kurwa!
Do cholery!
Emilie, mierz w środek ciężkości!
Nie wiem, co robię!
Pomocy.
Chuj.
Wszedłem się napić.
Muszę ich zawołać.
Nie musisz.
Nie.
Proszę, pomóż mi.
Nie skończysz dziś dobrze.
Ale nie chcę być tym, który cię wyda.
Daniel. Błagam cię.
Bardzo mi przykro.
Ludzie mają rację, że bogacze są inni.
Daję ci dziesięć sekund.
Jedna tysięczna.
Dwie tysięczne.
Dwie i pół tysięcznej.
Jest w czytelni!
Mierz z dala od siebie.
Zwiała ci?
Ano.
Żałosny jesteś.
Ano.
Chociaż udaj, że ci zależy.
Na pewno zdołacie ją znaleźć i zabić bez mojej pomocy.
Ale przypomniała mi się jedna rzecz.
To źle, że Alex nic nie powiedział Grace.
Ale pamiętasz swoją reakcję, gdy ci powiedziałem?
Nie mrugnęłaś okiem.
Nie mogłaś się doczekać, aż sprzedasz duszę diabłu.
Wiesz, skąd pochodzę i jak mi się kiedyś żyło.
Prędzej zginę, niż teraz to oddam.
Oj... Boże broń.
- Gdzie jest? - Właśnie się minęliście.
Alex uciekł. Przepraszam.
Niech to.
To kto spierdolił?
Dalej ja?
Już po wszystkim?
Nie.
Już wie, co się święci.
Ale Emilie rozwaliła Clarze łeb.
Tak na marginesie.
Clara nie żyje?
Tak ją lubiłem.
Kurwa, zostawiłam broń.
Zapomniałam, tato. Jestem do dupy!
- Już, już. - Do dupy!
Wcale nie jesteś.
Masz, weź moją kuszę.
Proszę państwa, widziałam, jak biegła...
O Jezu!
Dlaczego to zawsze pada na mnie?!
- Weźcie! - Luz.
Córciu.
- Spokojnie, kochanie. - Nie gniewajcie się.
Przejdziemy się, zjesz coś, to ci się wyrówna.
Może znajdziemy tę trzecią, to tu posprząta.
Zaraz.
Służba się liczy?
Nie!
Co wam tak na tym zależy?!
Trzeba...
Kurwa mać!
Trzeba zabić pannę młodą przed świtem!
Przesrane. Mamy przesrane!
Spokój. Ruszcie głową.
Skorzystałabym z kamer.
- Za grosz szacunku dla tradycji! - Ale ma rację.
Myślisz, że pradziadek by po nie nie sięgnął?
To nie tradycja, że nie miał ich w swoich czasach. Bzdura!
Właśnie.
Idźmy naprzód.
Mogę wziąć broń powstałą w tym wieku?
- Mam w torebce spluwę. - Tak?
Nie, tylko broń pradziadka. Taka tradycja.
Wybierasz, co ci pasuje!
Przynajmniej dałeś spokój z tymi maskami.
To tata na nie wpadł.
Lata '80.
- Należy szanować obyczaje. - Do cholery, siostro!
Jeśli nie odprawimy rytuału przed świtem, będzie po nas!
Tony, idź z Danielem włączyć kamery.
Reszta niech się rozproszy i znajdzie Aleksa.
Jezu.
Ja pierdolę.
Dawaj, Alex.
Monitory.
Dobra.
O szlag.
Szlag...
Ciotka zawsze czepia się szczegółów.
Jeden pies, jak ją znajdziemy.
Ja się zgadzam.
No.
- I nie tylko my. - Co?
Ktoś włączył kamery.
Alex.
Otwierać.
Otwierać, kurwa!
O chuj.
Odejdź.
Niestety, nie mogę.
Te naboje to tylko rekwizyty.
Sądziłaś, że byłbym dość głupi, by...
Tak jest!
Otwieraj, Alex!
Tu jest!
Otwieraj, do cholery!
Niech cię, Alex!
Otwieraj!
Nie!
Jeśli nie pomagasz, to się wynoś!
Odpierdolcie się od niej!
Rozumiesz?!
- Alex! - To moja żona!
Ej.
Alex.
Alex, nie rób tego.
Dobra.
Boże.
Wiem.
- Wiem. - Musisz mi pomóc.
- Jest moim światem. - Wiem. Wyciągniemy ją.
- Błagam cię. - Słowo.
Z kim ty trzymasz?
Zagadałem go.
Orzeł?
Chuj, co za różnica.
Orzeł. Łap za łeb.
Cholera.
Czekaj, broń została.
Wrócisz sobie!
Ruszaj się!
Moja strona jest cięższa.
Lata alkoholu i narkotyków robią swoje.
O Boże.
Nie rozumiem, co się dzieje.
Musisz być cicho.
Nawet tu nie służę.
Pan Le Domas płaci mi za tańce.
Zamieńmy się.
To mnie szukają, nie ciebie. Chodź.
- Proszę. - Tu jest!
- Tutaj! - Nie.
Boże.
Proszę, ratuj.
- Kurna. - Błagam!
Szlag.
- Tony. - No?
Co ty robisz?
Chcieliśmy, by do nas wrócił.
Proszę pana.
O rany.
Nie zdołałem naprawić zabezpieczeń.
Drzwi i okna są otwarte.
I obawiam się, że zgniotło Dorę.
W windzie.
Raz, dwa, trzy.
Jezu Chryste.
Ona nas wymorduje.
- Jak ona to robi? - Kochanie.
To bez sensu, Becky.
- Ta mała szczapa z blond włosami... - Tony.
Odsapnij.
Tylko na chwilę.
Nie może stąd uciec.
Trzeba pilnować drzwi.
Zatracił się.
Źle się stało, że nas opuścił.
Co proszę?
Zawsze byliśmy tacy podobni.
Wiedziałam, że stanie przed tym samym wyborem, co ja.
Pieprzenie.
Nikt nie chciał tak spędzić wieczoru.
O ósmej mam golfa.
I jakbyś nie wiedziała, zbytnio się nie wahał.
Pomaga jej od początku.
- Nienawidzi nas. - Nie.
Lęka się tego, kim naprawdę jest.
Jak niegdyś ja.
Nigdy nie zrozumiesz, co czułam,
słysząc, że mój ukochany musi umrzeć.
Trzeba się było nie opierać,
tylko zabić Charlesa własnoręcznie.
Alex zdąży jeszcze odkupić winy.
Wystarczy, że pogodzi się z prawdą.
Mianowicie?
Że pisane mu jest przewodzić tą rodziną, nie przed nią uciekać.
Od początku gardził paktem. On to ten poczciwy, pamiętasz?
Dlaczego więc jako jedyny widział pana Le Baila na fotelu?
Jezu, miał pięć lat.
Pewnie mu się przyśniło.
Albo to zmyślił.
Skoro tak twierdzisz.
PAKTY Z DIABŁEM — PRAWDA CZY BREDNIE?
NOWA WIADOMOŚĆ
"Co tam, ziom?”
Ćwoku.
Takie tam.
Rodzinne kwasy.
Georgie?
Bogu dzięki.
Wiem, że strasznie się boisz...
Kurwa.
Szlag.
Kurwa...
Ty mały chujku!
Tu cię mam.
Mam cię, suko.
Kurwa!
Jest na dworze. Biegnie pod północny płot.
Wołam resztę.
Ratunku!
Błagam, pomocy!
Pomóżcie.
Pomocy!
Kurwa.
Stójcie!
Proszę mi pomóc!
Boże, dziękuję.
- Jazda z szosy! - Czekaj.
Co cię popierdoliło?!
Zwierzaku jebany!
Zasrańcu! Mały fiucie! Chujolizie! Palancie!
Jebani bogacze.
Kurwa.
Musiała uciec do lasu, ale bez obaw. Nie zajdzie daleko.
Znajdę ją.
A jutro załatam ogrodzenie.
Cóż...
uciekła.
Ale fajnie było.
Co powiecie, żeby przy brunchu rozdzielić prezenty ślubne?
Czy ty, kurwa, myślisz, że to zabawa?!
Tak.
W chowanego, nie?
Zdajesz sobie sprawę, że jeśli dożyje świtu, to wszyscy zginiemy?
Pamiętacie, co spotkało Van Hornów?
To nie zginęli w pożarze?
Tak pisali w gazetach, ale...
Wierz mi, nie chciałbyś poznać prawdy.
Nie wydymasz pana Le Baila. To on wydyma ciebie.
Nie mogłeś się trochę potargować, Vic?
Nie dało się...
Czy ja wiem? Przekonać go, by darował sobie unicestwienie rodu?
Twoje zdrowie, chuju. Teraz wszyscy mamy przejebane!
Powiedziałeś swoje. Starczy.
Do chuja.
Czekajcie na Stevensa.
Może mu się przydacie.
Wy nie.
Wy nie przeszkadzajcie.
Zanieście służbę do kóz.
I spróbuj już nikogo nie zabić, pączusiu.
Niedojdy robią za sprzątaczki.
- Tatusiu. - Leć, Em.
Słuchaj matki.
Ej. Kiedy chcesz dać sobie spokój i wiać?
No nie?
Weź. Co nie?
Pierdol się.
Daniel!
Pomóż mi!
Grace.
Musiała wylosować tę zabawę?
Wierzysz w to?
W co? Że jak jej nie zabijemy, to wybuchniemy albo spłoniemy?
Nie wiem. Możesz...
Dobra.
- Musisz... - Jak się zrzygasz, to ja też.
Raz, dwa, trzy.
Trzy.
Ale byłeś przy ostatniej zabawie w chowanego.
Miałeś sześć, siedem lat.
Pamiętasz cokolwiek?
Wszystko.
Alex też tam był.
Chciałem go chronić.
Nie wiem, co mógł widzieć.
Zawsze o niego dbałeś.
Gdybym dbał, nie ożeniłby się z Grace.
Zasłużył na lepszego brata.
A my na śmierć.
Nie moje dzieci.
Mamo?
Georgie!
Nic ci nie jest? Co ty tu robisz?
Poszedłem tu za tamtą panią i do niej strzeliłem.
Co cię podkusiło?
Bo reszta też chciała!
Kochanie.
Jestem z ciebie dumna.
Szlag.
Chodź no tu.
Zasrańcu!
Skurwielu.
Trip Safe dziękuje za telefon.
Zostań na linii,
a połączymy cię z pierwszym dostępnym konsultantem.
Dobry wieczór, mówi Justin. Rozmowa może być...
Ludzie chcą mnie zabić. Pomoże mi pan?
Tak, jak najbardziej.
Czy jest pani ranna?
Proszę wezwać policję.
Dobrze, z przyjemnością.
Przepraszam, komputer znów szwankuje.
Tylko go zresetuję...
Dzwoń po gliny, Justin.
Samochód oznaczono jako skradziony.
Niestety, muszę zgasić silnik.
Że co?
Co, kurwa? Jaja sobie robicie?!
Mam taki obowiązek.
- Nic nie poradzę. - Nie, Justin.
Proszę nie wysiadać. Policja jedzie.
Odpal jebany silnik!
Proszę nie bluzgać.
Odpalaj, Justin!
Jezu, nic nie zrobię. Mam związane ręce.
Justin.
Czy mogę pomóc z czymś jeszcze?
Tak, idź się jebać!
Dziękuję za skorzystanie z Trip Safe. Dobrej nocy.
Dobra, dobra.
Gliny już jadą.
Gliny jadą.
Wszystko będzie...
Dobranoc, Grace.
Alex, czy to ty?
Już nic ci nie grozi.
Wyjeżdżamy.
Gdzie jesteś?
Zbliżam się do tylnej bramy.
Zaraz będziemy.
Dobra. Dobra nasza.
Tony.
Stevens, za tobą!
Ścisz tę muzykę, głąbie!
O nie.
POŁĄCZENIE ZERWANE
Kurwa.
Kurwa!
Znów to samo.
Zabawne. Wyszedłem tu, by odsapnąć od tych świrów.
A ty zburzyłaś ten spokój z hukiem.
Daniel.
Nie chcesz mnie zabić.
Nie życzysz mi źle.
Racja, nie.
Lubię cię.
To daj mi odejść. Dobra?
Jestem słaby.
Ale poczciwy.
Bardzo, bardzo poczciwy.
Alex cię kocha.
A ty jego.
Nie wybaczy ci, jeśli to zrobisz.
Może nie.
Ale chociaż przeżyje.
Nie zabiję ze względu na ciebie całej swojej rodziny.
To obłęd.
Nie dostrzegasz tego?
Nikt nie umrze. Naprawdę nikt.
A ty mógłbyś to ukrócić.
To obłęd!
Nie.
Mylisz się co do mnie.
To Alex się wydostał.
Jeśli ktoś z nas cię ocali, to tylko on.
Możesz wyjść.
Wiedziałeś o mnie?
Jestem pijany, nie ślepy.
Trzeba iść.
Została niecała godzina,
a trzeba ją przygotować do rytuału.
Gdzie Grace?
Jest niedysponowana.
Myślałaś, że wam na to pozwolę?
W końcu rodzina jest najważniejsza.
Rzecz w tym...
że ją lubię.
Nie chcę tego robić.
Ale musimy strzec naszego rodu.
Jeśli zginie...
zabiję cię.
No cóż.
Tak czy inaczej już po mnie.
Albo to bujda i nic się nie stanie.
Błagam.
Gdybyś tak sądził, nawet nie dałbyś jej losować.
Dlaczego nas opuściłeś?
Czy ja wiem, mamo?
Gdy jednego wieczoru... śpiewając podrzynałem kozie gardło,
chyba dotarło do mnie, że to jednak niezbyt normalne.
Ale najbardziej przeraziło mnie...
że takie się wydawało.
Serio.
Dotarło do mnie, że póki rodzina komuś przyklaskuje, może zrobić wszystko.
Wtedy poznałem Grace.
Jest waszym przeciwieństwem.
Jest dobra.
Przy niej czułem, że też bym mógł taki być.
Dlatego mając do wyboru was i ją... wybieram ją.
Nie wierzę ci.
I nie wierzę, że według ciebie
dziewczyna znająca cię od półtora roku
zna cię lepiej ode mnie.
Nasza rodzina ma wyjątkowego przyjaciela: pana Le Baila.
To właśnie dzięki niemu cieszymy się tyloma luksusami.
Jednak chwilami pan Le Bail chce od nas czegoś w zamian.
Dasz radę, Fitch.
Dasz radę, Fitch!
Nie bądź ciota, Fitch!
Nie bądź ciota, Fitch. Dasz radę, cioto.
Wieczór nie minął zgodnie z planem.
Ale wynagrodzę to panu, panie Le Bail.
Zobaczy pan.
Tej nocy odnawiamy nasze śluby.
Jak niegdyś nasi przodkowie.
Składając tę oto ofiarę z żywej istoty.
Chwalmy...
Bracie!
Trucizna!
Ty sukinsynu!
Boże!
Co nam podałeś?
To, czym polaliśmy służbę.
Z białej butelki.
Kwas solny!
Dalej, pobudka.
Grace!
Czy ty ich zabiłeś?
Dostali po łyczku.
Skończy się na tygodniowej sraczce.
- Rozkuję Aleksa. - Znaleźć ich!
Wiedziałam, że pomożesz.
Nie pomogłem.
Ktoś w końcu musiał puścić to z dymem.
No i padło na mnie.
Danielu.
Zejdź mi z drogi.
Charity.
Naprawdę się o mnie nie boisz.
Nie musisz...
Idź.
Dziękuję.
A ty dokąd, szmato?
Za kogo ty się masz?
Ród zniósł już gorsze próby.
Jesteś tylko kolejną ofiarą.
Kolejną kózką.
Chuj z ołtarzem.
Zarżnę cię tutaj.
Grace?
Spójrz na mnie. Jezu.
Patrz na mnie!
Przyznaję, że wyszłam z wprawy.
Nie umieraj. Nie, dobra?
Nie umieraj! Potrzebuję cię!
Naprawdę myślałam, że pójdziesz w moje ślady.
Ale nie dam ci skrzywdzić rodziny!
Giń!
Nie zasłużyłaś na rodzinę.
Jebać tę rodzinę.
Pierdolę twoją rodzinę!
Grace.
Przepraszam.
Ja ciebie też.
Daniel umarł.
Zostawisz mnie przez to wszystko?
Alex.
- To boli. - Tu jest!
Błagam, nie!
Puszczaj mnie!
Zuch.
Becky...
Zaraz wzejdzie słońce.
Trzeba się śpieszyć!
Niech twoi synowie idą na miejsca.
Zbaw nas, przepotężny, od wszelkich błędów i ułudy.
Abyśmy, krocząc dalej mroczną ścieżką,
nie słabli w swoich przekonaniach,
a raczej, z twoją pomocą, rośli w wiedzę i siłę!
Chwalmy Szatana!
Chwalmy.
Nie!
Przepadliśmy.
Wybacz nam.
No i nic.
Wiedziałem.
Kurwa, wiedziałem, że to bzdura.
Grace...
To co...
z nią teraz zrobimy?
Wiem, że już za późno.
Jednak więcej pana nie zawiodę.
Dziewczyna zginie!
Co, do chuja?!
Kto chce się zabawić?
To zabawa w chowanego.
Wiej, wiej, wiej
Wiać i kryć się czas
- Wiej... - O chuj.
- Bowiem cię odnajdę - Chyba miałeś rację.
Zmykaj zatem w ciemną noc
- Już za tobą jestem - Cofam to, panie Le Bail!
- Nie mów nic - Chcę do domu!
- Lecz się kryj - Kurwa!
- W nogi! - Zmykaj do piwnicy
Lub pod łóżko wejdź
Skryjże się, gdzie chcesz
Wszędzie cię odnajdę
W cieniu pozostańcie
Dziewczynki, chłopcy
Nie piśnijcie nic
- Wszystko było jak należy! - Bo zaraz was znajdę
- Wiej, wiej, wiej - Zgodnie z regułami!
Zwierzynę tropię
- Ja jestem panem... - Wiej, wiej, wiej
Całą noc czujnie
Zmykać możesz w ciemną noc
Lecz za tobą podążę
Nie mów nic
Lecz się kryj
Nie idź.
Nie zostawiaj mnie. Przepraszam.
- Nie chcę umierać. - Też nie chciałam, samolubny chuju.
- Nie! Nie jestem jak oni. - Tik, tak, tik
Nie jestem. Dzięki tobie, kochanie.
Nie zabierze mnie.
No nie? Dostałem drugą szansę.
- I to twoja zasługa. Co, kochanie? - Lecz się kryj
Boję się, Grace.
Zabieraj łapska.
- Dobrze. - Dziesięć, dziewięć, osiem...
- Alex? - ...siedem, sześć...
- No? - ...pięć,
cztery, trzy...
- Chcę się rozwieść. - ...dwa.
jeden.
Kurwa.
RODZINNY RYTUAŁ
TAJNA RADA
ŚWIT
ABRAKADABRA
GAMBIT LE BAILA
Jest pani cała?
Słyszy pani?
Południowe podwórze.
Dawać tu ratowników, migiem.
Przyjęłam.
Chryste, kto tak panią urządził?
Teściowie.
Gotowi lub nie, szukam.
Napisy: Piotr Kacprzak